Ograniczenia w edukacji dziewcząt i zatrudnianiu kobiet w Afganistanie mogą doprowadzić do utraty ponad 25 tys. nauczycielek i pracownic służby zdrowia do 2030 roku.
Minął rok, odkąd nie mogłam chodzić do szkoły i zostałam w domu. Od tamtej pory czuję się bardzo smutna i zrozpaczona. Jestem daleko od lekcji i nie mogę już widywać się z kolegami i koleżankami z klasy ani z przyjaciółmi. Odkąd przestałam chodzić do szkoły, nie mam od nich żadnych wieści, ponieważ nie mam telefonu komórkowego, a ich domy są daleko od naszych. Każdego ranka, kiedy się budzę, mam nadzieję, że szkoła została ponownie otwarta i że dziewczęta znów będą mogły się uczyć. Wcześniej wstawałam wcześnie, przygotowywałam się i szłam na zajęcia. Teraz, kiedy się budzę, nie ma wiele do roboty. Pomagam mamie w pracach domowych. Czasami próbuję uczyć się w domu, ale bez sali lekcyjnej, nauczycieli i przyjaciół jest mi ciężko.
14-letnia Wahida
14-letnia Wahida
Ponieważ nie miałam możliwości studiowania, chciałam, żeby moja córka odniosła sukces i nie pozostała bez wykształcenia, tak jak ja. Zawsze marzyłyśmy, żeby nasza córka została nauczycielką albo lekarką. Teraz, kiedy myślę, że nie może skończyć edukacji, jest mi przykro. Pracuję jako sprzątaczka w szpitalu wieczorami, a w szkole w ciągu dnia, licząc na zaoszczędzenie pieniędzy, żebym mogła ją wysłać na kursy. Często mówi mi, że chce uczyć się angielskiego, informatyki i brać udział w kursach online. Bardzo chce się uczyć, ale nasza sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Nie mogę jej kupić telefonu komórkowego ani opłacić internetu. Mówi mi, że pewnego dnia znajdzie pracę i że wyciągnie mnie z tej trudnej sytuacji, żebym nie musiała tyle pracować bez przerwy. Nie chcę, żeby pracowała dzień i noc tak jak ja.
Matka Wahidy
Wahida z mamą
- ponad 3,7 mln dzieci w szkołach publicznych otrzymało wsparcie doraźne;
- 442 tys. dzieci (z czego 66% to dziewczęta) skorzystało z inicjatyw nauczania lokalnego (community-based learning);
- wybudowaliśmy lub wyremontowaliśmy 232 szkoły.
Odmawianie afgańskim dziewczętom dostępu do edukacji średniej odbiera całemu narodowi jego potencjał. Zamyka to dziewczęta, ich rodziny i całe społeczności w kręgu ubóstwa, pogarsza stan zdrowia i ucisza motor gospodarczy, który mogłoby uruchomić wykształcone pokolenie kobiet
Catherine Russell, dyrektor generalna UNICEF